ديروز، ديروز بود.

امروز، امروز است.

ولي فردا، چه خواهد شد؟

يه روزايي من آرزوهاي بزرگي واسه آيندم داشتم. يه آرزوهايي كه الان بهش فكر مي كنم، مي گم چه آرزوهاي الكي هي......     اي بابا

ولي خوب، هر آدمي تو زندگيش آرزوهايي داره، كه شايد مثله من هيچ وقت به واقعيت نرسه.

ولي من از اين ناراحت نيستم كه چرا آرزوهام به واقعيت نرسيده، از اين ناراحتم كه چرا يكي بايد به خاطر من و افكارم خودشو درگير يه سري افكار الكي كنه......

از اينا بگذريم...

خيلي چيزا دارم كه بگم ولي نمي تونم..................

من ديگه تصميم گرفتم به گذشتم فكر نكنم، هيچ وقته ديگه هم به آينده فكر نكنم.

ولي فكره امروز......

امروزي كه بهم خيلي سخت مي گذره. اين سختي فقط و فقط مقصرش خودم هستم، هر چي سختي بكشم حقمه.

خدايا، از من كه آينده گذشت، ولي از ديگرون آينده رو نگذرون........

خدايا، اين امروز رو كي ازم مي گيري.

خدايا، من فقط تو رو دارم.

و بازم شكرت مي كنم، بازم دمت گرم كه هوامو داري هنوز............